امارات مجبور به عقب نشینی از ائتلاف عربی شده است | پایگاه اطلاع رسانی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

شما اینجا هستید

توضیح: «گزارشات و تحلیل­های راهبردی ارائه شده از منابع معتبر داخلی و خارجی صرفاً برای آشنایی و تنویر افکار نخبگان و مدیران راهبردی کشور با تحلیل­های راهبردی روزآمد بوده و لزوماً منطبق با دیدگاه­ها و نظرات دانشگاه عالی دفاع ملی نمی­باشد.»

 

امارات مجبور به عقب نشینی از ائتلاف عربی شده است

امارات پس از چهار سال جنگ بی‌نتیجه و پر هزینه در یمن و پی بردن به اشتباه خود در برآوردها از این جنگ، در حال تغییر سیاست خود دربارۀ پرونده یمن است

 

«عبدالباری عطوان»، تحلیل‌گر مسائل منطقه در تحلیلی که در روزنامۀ رأی الیوم منتشر شد، نوشت: «اخبار مختلفی دربارۀ خروج نیروهای اماراتی از یمن در حال انتشار است و ابوظبی در مقابل آن سکوت کرده و مسئولان این کشور نظری در این‌باره اعلام نکرده‌اند، اما واقعیت این است که امارات نتوانست در پنج سال گذشته (1394-1398) با جنگ علیه ملت یمن و خسارت‌های عظیم مالی، جانی و سیاسی، چیزی از پیش ببرد و این باتلاقی که در آن افتاده نتایجِ عکسی به همراه داشت و حتی یمنی‌ها جنگ را به عمق عربستان و امارات کشاندند و مخالفت‌های داخلی و بین‌المللی با آن افزایش یافت.»

عطوان اضافه کرد: «دولت امارات به خصوص امارت ابوظبی برای این جنگ با عربستان متحد شد و گمان می‌کردند که سریعاً با کم‌ترین هزینه با توجه به ضعفِ طرف مقابل و برتریِ نیروی هوایی امارات، عربستان و قطر (پیش از خروج آن از این ائتلاف) پیروز خواهند شد، اما مقاومتِ سخت یمنی‌ها و حمایت‌های خارجی و ضعیف بودن دولت مستعفیِ یمن و نبودِ کاریزمای لازم در میان فرماندهان آن‌ها، عواملی بودند که شرایط کنونی را برای ائتلاف عربی به‌وجود آوردند و سوء برآوردهای آن‌ها، در ضعیف دانستن طرف مقابل که به هیچ‌وجه درست نبود را افشا کرد.»

وی یادآور شد که گزارش‌های غربی تأکید کرده‌اند که امارات بخش بزرگی از نیروها، تانک‌ها و تجهیزات نظامی خود را به شکل تدریجی و بی سر و صدا بدون هیاهوی رسانه‌ای که انصارالله یمن و متحدان آن را طرف پیروز معرفی کند، از یمن خارج کرده و این تصمیم ضربۀ بزرگی به سعودی‌ها که متحد امارات هستند، وارد کرده است. زیان دیدۀ اصلی این تصمیم، عربستان خواهد بود، چرا که اکنون عمق خاک این کشور هدف واکنش‌های نظامی یمن قرار دارد که اصلی‌ترین آن حملات موشکی مداوم به فرودگاه‌های أبها، نجران و جیزان از سوی حوثی‌ها و پهپادهای آن‌ها و تسلّط بر اراضی در مرزهای جنوبی عربستان است.

عطوان برای خروج امارات از یمن ده دلیل را ذکر کرده است:

  1. نفوذ انصارالله و متحدان آن به عمق خاک کشورهای عضو ائتلاف عربی به شکل مستقیم و غیر مستقیم و ایجاد رعب و وحشت در میان شهروندان آن‌ها و سوق دادن آن‌ها به سمت پرسش از قانونی بودن این جنگ و ترس از تحولاتِ آن و سؤال از ضرورت آن در اساس و بمبارانِ فرودگاه أبها در عربستان و توقف پروازها در آن پیامی به عربستان و امارات به‌عنوان سرکرده‌های ائتلاف عربی بوده است.
  2. قدرت گرفتن انصارالله و متحدان آن و به دست آوردن سلاح‌های ویژه به‌خصوص در زمینۀ موشکی و پهپادهایِ حامل بمب و موفقیت در محقق ساختنِ قدرت بازدارندگی که سلاحِ هوایی ائتلاف را بی‌اثر و خنثی کرد.
  3. پایان یافتن اهداف غیر نظامی و نظامیِ یمنی در مقابل ائتلاف عربی برای حمله به آن‌ها و وجود بیش از ۴۰۰ هدف در این کشورها در مقابل انصارالله که در تیررس موشک‌های بالستیک یا پهپادهای آن قرار دارند.
  4. فروپاشیِ ملموسِ توان دفاعیِ زمینی و هوایی کشورهایِ عضو ائتلاف عربی که ده‌ها میلیارد دلار برای شکل دادن به آن هزینه کردند و موشک‌های پاتریوت که قیمت آن‌ها شش میلیون دلار بود در مقابل موشک‌های حوثی که قیمت آن‌ها تنها یک هزار و ۵۰۰ دلار است، عاجز شدند و بیشتر فرودگاه‌های سعودی از سوی این موشک‌های یمنی‌ها تهدید می‌شوند.
  5. وجود شبکه‌های ارتباطیِ سریِ فعال میان امارات و جنبش انصارالله یمن که موفق به دستیابی به تفاهم‌هایی غیر علنی از جمله خروج نیروهای امارات و تجهیزات نظامی سنگین آن از شمال یمن و باقی‌ماندن آن در جنوب در مقابلِ عدمِ حملۀ موشکی انصارالله به فرودگاه‌های ابوظبی و دبی شده‌اند، چرا که هرگونه حمله‌ای به آن‌ها بر اقتصاد امارات صدمه‌ای بزرگ خواهد زد. موشک‌هایی که به فرودگاه أبها و ریاض و جده می‌رسند می‌توانند به دبی و ابوظبی نیز حمله کنند.
  6. وجودِ خستگی و رخوتِ روز افزون در شیخ­نشین­های دیگر امارات مانند الشارجه، دبی و رأس‌الخیمه امارات که علاقه‌ای به ورود به جنگ یمن نداشتند، به‌رغم اینکه این رخوتِ آن‌ها علنی نشده، اما ورود جنگ به سالِ پنجمِ آن در حالی که نتیجه‌ای به لحاظ نظامی حاصل نشده و نیز دست نیافتنِ به راه‌حل‌های سیاسی باعث آشکار شدن این رخوت و کلافه شدنِ آن‌ها از ادامۀ این جنگ است.
  7. افزایش شمار کشته‌شدگان در صفوف نیروهای اماراتی و کشته و زخمی شدن افرادی از خانوادۀ حاکم و خانواده‌های برجسته در امارات.
  8. کاهشِ هماهنگی‌های نظامی میان دو متحدِ اماراتی و عربستانی در جبهه‌هایِ نبرد در یمن؛ و همانطور که مشاهده می‌شود، حضور نیروهایِ سعودی در منطقه‌ای مانند المهره باعث عقب نشینیِ امارات از آن منطقه شده و نیروهای سعودی در مرزهایِ جنوبی، مانعِ پیش‌رویِ ارتش یمن و نیروهای مقاومت حوثی در جیزان، نجران و عسیر می‌شوند.
  9. شکایتِ شمار زیادی از مسئولانِ نظامیِ امارات از بی‌کفایتیِ ارتش عربستان در میدان‌های نبرد به‌رغم در اختیار داشتنِ سلاح‌هایِ پیشرفته. یک مسئول از کشورهایِ حاشیۀ خلیج فارس در جلسه‌ای با همتای خود افشا کرد که ما پی بردیم که ارتش سعودی به معنای واقعی وجود ندارد.
  10.  دخالت‌هایِ سیاسی و نظامیِ امارات در درگیری‌های لیبی، شاخِ آفریقا و حتی افغانستان امری است که باعثِ سنگین شدنِ بار مالی و نظامی و سیاسیِ آن‌ها برای ابوظبی شده است.

عطوان نوشت: «بعید نیست که خبرهای خروج امارات از یمن، نتیجۀ عقبگردِ سیاسی آن‌ها در پروندۀ این کشور باشد و چه بسا نتایج آن‌را در میادینِ دیگر به‌خصوص سردیِ روابط با عربستان شاهد باشیم.»

منبع تحلیل: ایرنا

امارات مجبور به عقب نشینی از ائتلاف عربی شده است

49